Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

noppatjak.com | 18/08/2017

Scroll to top

Top

aday

[follow me] ข้อมักสงสัย

31/05/2011 |

Follow Me ข้อมักสงสัย นภพัฒน์จักษ์ อัตตนนท์

มักจะมีคำถามซ้ำๆอยู่หนึ่งชุด ที่ผมต้องคนตอบบนทวิตเตอร์ครับ “นักข่าวนี่เขาหยุดงานวันไหน?” “เวลาออกไปทำข่าวนี่ไปกี่คน?” “ผู้ประกาศข่าวนี่เขาใส่กางเกงขาสั้นจริงๆหรือเปล่า?” “ทำไมต้องบอกด้วยว่าใครถ่ายภาพ ใครซื้อโอเลี้ยงให้?” “เวลารายงานข่าวแล้วมีคนมายืนรายล้อมทำอย่างไง?” เป็นคำถามที่ถามมาบ่อย ทุกเพศ ทุกวัย คาดว่าเป็นคำถามที่ผุดขึ้นมาระหว่างดูรายการข่าว วันนี้ขอโอกาสในการชี้แจงแถลงขัยซะหน่อยครับ   “นักข่าวนี่เขาหยุดงานวันไหน?” แน่นอนนักข่าวย่อมได้หยุดงานครับ แต่ไม่ได้หยุดมากเท่าพนักงานออฟฟิศทั่วไปแน่ๆ เพราะข่าวเกิดขึ้นทุกวัน ดังนั้นจะมหาวันหยุดแค่ไหน ก็ต้องมีพนักงานเดินเข้าไปทำงานตามสถานีข่าวทุกวัน (ความจริงสถานีข่าวนี่มีคนทำงานทุกชั่วโมง ทุกนาทีนะครับ ใครคิดจะแว่บเข้ามาลักเล็กขโมยน้อยที่สำนักข่าว โปรดเปลี่ยนเป้าหมายเสียเถิด) ทำให้นักข่าวและคนข่าวทั้งหลายส่วนมากจะได้หยุดน้อยกว่าพนักงานออฟฟิศครึ่งนึง ยกตัวอย่างง่ายๆว่าสงกรานต์ปีนี้หยุด6วัน นักข่าวก็อาจจะได้หยุดแค่3วัน สลับกันมาทำงานครึ่งๆ ให้มีคนมากพอมาเกาะติดข่าวที่เกิดขึ้นในช่วงวันหยุด   “เวลาออกไปทำข่าวนี่ไปกี่คน?” เวลาออกไปทำข่าว หลักๆต้องมีสามคนครับ จะขึ้นเหนือ-ล่องใต้ … Read More

[follow me] ถ่ายทอดสด

19/05/2011 |

Follow Meถ่ายทอดสดนภพัฒน์จักษ์ อัตตนนท์

หนึ่งในสาเหตุที่ผมรักงานข่าวคือห้วงเวลาที่สารเคมีในร่างกายบางอย่างมันหลั่งไหล ในขณะที่กำลังรายงานข่าวแบบสดๆอยู่

ถ่ายทอดสดหนึ่งทีนี่แบกรับความกดดันหลายอย่างนะครับ เอาแค่ช่วงเวลาทุกนาทีที่เรารายงานข่าวไป ค่าใช้จ่ายในการส่งสัญญานนี่ก็ตกนาทีละเป็นพันแล้ว

จะพูดผิดไหม? เราพูดตรงกับภาพที่ฉายอยู่ไหม? สัญญานออกอากาศเป็นอย่างไงบ้าง? ถ้ารายงานไม่เข้าหูคนแถวนี้เขาจะมาชกหน้าเราไหม? (อันหลังสุดนี่จะคิดตอนรายงานข่าวในม็อบ)

พูดถึงความสดของการรายงานข่าว

ครั้งหนึ่งผมสลับหน้าที่มาเป็นผู้ประกาศข่าว คอยสัมภาษณ์ฝ่ายต่างๆ สลับกับการเล่าข่าวสไตล์ที่เนชั่นถนัดข่าวที่เล่า เป็นข่าวจับกุมผู้ต้องหาปั้มแผ่นเถื่อนได้

ทันทีที่เล่าข่าวไปได้ครึ่งเรื่อง โปรดิวเซอร์ก็ตะโกนเข้าหูฟัง “ต่อสายตำรวจได้แล้ว!”ในรายการเล่าข่าว การต่อสายคุยกับมุมข่าวต่างๆได้ จะช่วยให้ข่าวที่เล่าอยู่นั้นสมบูรณ์แบบขึ้น

“สวัสดีครับ ท่าน พ.ต.อ………” ผมทักทายตำรวจ เพื่อจะปูทางเข้าซักถามประเด็นต่างๆเกียวข่าวนี้“สรุปว่าของกลางที่จับกุมได้มีอะไรบ้างครับ?” ผมเริ่มต้นซักไซร้รายละเอียด ด้วยความคาดหวังในใจ ว่าคำตอบไม่น่าพ้น คอมพิวเตอร์ แผ่นดีวีดี เงินสด และอื่นๆอีกหลายหลาก

แต่คำตอบที่ได้ กลับแหกโผ เล่นเอาผมงงกลางจอโทรทัศน์“ของกลางหรอ.. ก็อวัยวะเพศไง!” ท่านตำรวจ … Read More

[follow me] รับผิด-รับชอบ

04/05/2011 |

Follow Meรับผิด-รับชอบนภพัฒน์จักษ์ อัตตนนท์

คงรู้ดีว่าการทำข่าว เป็นการทำงานที่ต้องทำเป็นทีม แต่สำหรับนักข่าวที่มีบทบาทอยู่เบื้องหน้า ซึ่งเมื่อเวลาผลงานออกมาดี นักข่าวก็จะได้รับความดีความชอบ มากกว่าคนที่ทำงานเบื้องหลัง อย่างช่างภาพ หรือ ทีมงานคนอื่นๆย้ำอีกครั้ง ว่านั่น…คือในวันที่งานออกมาดี

นักข่าวทุกคนได้รับการปลูกฝังผ่านการทำงาน ว่าเราจะต้องเป็นคนที่ต้องทั้งรับผิดและรับชอบในผลงานแต่ะชิ้นของเราอยู่แล้ว รับผิดและรอบชอบแบบไม่มีเงื่อนไข ที่นี้ไอ้ตอนที่รับชอบนี่ง่ายครับ แต่ตอนที่รับผิดนี่อาจจะยกหน่อย

เหตุการณ์รับผิดของผมมันเป็นเช่นนี้ครับผมได้มีโอกาสสัมภาษณ์คุณปอง-อัญชะลี ไพรีรัก ผ่านทางรายการเปิดหน้าคุย รายการที่ผมรับผิดชอบเอง เอาหละเรื่องราวทางการเมืองของคุณอัญชะลีจะเป็นอย่างไรขอเลี่ยงไว้ก่อน ให้รู้แค่ว่าเธอเคยขึ้นเวทีพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย แล้วหลังๆก็ไม่ได้เข้าร่วมแล้ว

ในวันที่สัมภาษณ์ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีครับ ผมและช่างภาพจัดการประคองเทปสัมภาษณ์ที่มีค่ากลับเข้ามาที่ทำงาน เพื่อตัดต่อและลำดับเนื้อหาก่อนออกอากาศ และทิ้งไว้ให้กับทีมงานตัดต่อหลักมารับช่วงต่อไป

อุปสรรคแรกเกิดขึ้น ณ จุดนี้ครับ คนตัดต่อรายการหลักของผมลาป่วยยาว ลาแบบกระทันหัน ไม่ได้เตรียมการไว้ รายการจะออกอากาศวันพรุ่งนี้แล้ว ผมยังหาคนมาตัดต่องานชิ้นนี้ไม่ได้ เพราะทุกคนต้องรับผิดชอบงานของตัวเองสุดท้าย ผมไปได้น้องฝึกงานมาตัดต่องานสัมภาษณ์คุณปอง-อัญชะลีให้ แว่บแรกแม้จะยังไม่ค่อยวางใจเท่าไหร่ … Read More

[follow me] พระอาทิตย์ไม่ตก

04/02/2011 |

Follow Me (a day magazine 127)พระอาทิตย์ไม่ตกนภพัฒน์จักษ์ อัตตนนท์

ประสบการณ์ไปทำข่าวต่างประเทศนี่มีค่ามากสำหรับนักข่าวใครจะเป็นอย่างไงไม่รู้ แต่ผมชอบมากเวลาได้ไปทำข่าวต่างประเทศ ขอเถอะ ไม่ต้องประเทศหรู อย่างญี่ปุ่น อเมริกา หรือสวิสเซอร์แลนด์หรอก กัมพูชา พม่า เฮติ ประเทศเหล่านี้ ขอแค่ว่าได้ไป ล้วนมีเป็นโอกาสที่ทำให้เราลับคมฝีมือได้มาก

เดิมการทำข่าวต้องแข่งกับเวลาอยู่แล้ว พอไปทำข่าวต่างประเทศนี่มีปัจจัยเพิ่มเติมขึ้นมามากมาย ท้าทายไมโครโฟนเสียจริงๆ ทั้งเรื่องภาษา อาหาร สัญญานโทรศัพท์ ปรับค่าเงิน ปรับเวลา หาหัวปลั้กหน้าตาประหลาดๆ เช็คอินโรงแรม หาอินเตอร์เน็ทความเร็วสูงๆไว้ส่งภาพข่าวให้ทันออกอากาศ เดินทางให้หลงก็ไม่ได้เพราะเดี๋ยวตกข่าว

สารพัดความท้าทายที่ผมมักจะอาศัยความเป็นเด็กซน และ หน้าไม่ค่อยค่อยอายมาตั้งแต่เด็ก แก้ปัญหาไปทีละเปราะสองเปราะ

ปัญหาภาษา ยังไงเราก็ยึดเอาภาษาอังกฤษนี่แหละ เดี๋ยวก็มีคนมาช่วยเราได้ปัญหาของกิน อาศัยว่าได้เรียนนศท.(นักศึกษาวิชาทหาร … Read More

[follow me] กึ่งฝันกึ่งตื่น

03/01/2011 |

a day magazine 123 (Social Enterprise)Follow Me

กึ่งฝันกึ่งตื่นนภพัฒน์จักษ์ อัตตนนท์

อะเดย์ครบรอบ10ปีแล้วครับ 10ปีที่แล้วผมซื้ออะเดย์ทุกเล่ม อ่านอะเดย์มากกว่าตำราเรียน สมัยนั้นวัยรุ่นปากน้ำโพนครสวรรค์รู้จักอะเดย์กันไม่มากหรอกครับ แต่ถ้าได้ลองถืออะเดย์ไปไหนมาไหนไม่ต้องกลัวว่าจะอายเพื่อน พอใครเห็นผมถือหนังสือปกเท่ห์ๆ ก็มักจะเอ่ยปากขอพลิกเนื้อหาในเล่มดู พอเค้าหยิบไปพลิกอ่านดู โอ้โห เขาจะมองมาที่เราด้วยสายตาที่เลื่อมใสในความแจ่มจ้าบของเรา ผมซื้ออะเดย์ตั้งแต่เล่มปก ‘เฉลียงอยู่บำรุง’ ครับ ไม่ได้ซื้อตั้งแต่เล่มแรกสุด เพราะสมัยนั้นเรายังเป็นเด็กมัธยม ยังหาเงินเองไม่ได้ จะซื้อหนังสือแต่ละเล่มต้องเฟ้นหาอันที่มีคุณภาพจริงๆ แต่หลังจากอะเดย์เล่ม ‘เฉลียงอยู่บำรุง’ เป็นต้นมา ผมก็ไม่คาดละเว้นจากการติดตามนิตยสารเล่มนี้ ที่มีแนวคิดและวัฒนธรรมที่เป็นตัวของตัวเองชัดเจน 10ปีที่แล้ว ผมอายุ16ปีครับ วัยกำลังมองโลกแบบกึ่งจริงกึ่งฝัน ถึงวันนี้ให้มองย้อนกลับไปก็ยังแยกไม่ออกเหมือนกันว่าอันไหนที่เราฝันอยู่ อันไหนที่เป็นเรื่องจริง เพราะมันปนเปไปด้วยความสุข-ความทุกข์ – ความสุดโต่งของอารมณ์ในวัยพายุบุแคม เป็นวัยที่เราไม่ต้องคิดถึงวันพรุ่งนี้มากนัก … Read More