Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

noppatjak.com | 22/06/2017

Scroll to top

Top

เนชั่นสุดสัปดาห์

[ที่เห็นและเป็นอยู่] 10กระแสแห่งโลกออนไลน์ปี2555

23/12/2012 |

ที่เห็นและเป็นอยู่ 10กระแสแห่งโลกออนไลน์ปี2555  นภพัฒน์จักษ์ อัตตนนท์ 1. จนกระทั่งโดนธนูปักที่เข่า (ธันวาคม54) “จนกระทั่งโดนธนูปักที่เข่า” เป็นวลีที่ฮิตตั้งแต่กลางเดือนธันวาคมปี2554 แต่ด้วยกระแสที่มาแรง ทำให้ช่วงต้นปี “จนกระทั่งโดนธนูปักที่เข่า” ก็ยังถูกพูดถึงอยู่ในกลุ่มสื่อกระแสหลัก “จนกระทั่งโดนธนูปักที่เข่า” มาจากประโยค “I used to be an adventurer like you, then I took an arrow in the knee” ประโยคติดปากของเหล่าตัวละครทหารจากเกมSkyrim โดยที่ถูกนำเข้ามาสู่สังคมออนไลน์โดยบรรดาคอเกมทั้งหลาย ที่เอามาทวีตเล่นกันในวงแคบๆ จนมีคนนึกสนุกติดแท็ก #จนกระทั่งโดนธนูปักที่เข่า พร้อมๆกับเวบดังอย่าง 9gag ที่มีการโพสท์มีม “I … Read More

[ที่เห็นและเป็นอยู่] บาหลีที่เป็นอยู่ 2: ต่อรองราคาบาหลีสไตล์

17/12/2012 |

ที่เห็นและเป็นอยู่ บาหลีที่เป็นอยู่ 2: ต่อรองราคาบาหลีสไตล์ นภพัฒน์จักษ์ อัตตนนท์ เมื่อพูดถึงเกาะบาหลี ภาพที่มโนไว้ในจินตนาการก่อนเดินทางของผม มันเต็มไปด้วยภาพผับบาร์ขนาดเล็กใหญ่ สาวสวยเดินไปเดินมาขวักไขว่ หารู้ไม่ว่าบาหลีที่เป็นอยู่จริงๆมีอะไรมากกว่านั้นหลายเท่านัก ความประทับใจแรกที่ผมเจอคือคนบาหลี ที่ไม่ใช่สาวสวยใส่บิกีนี่อย่างที่คาดคิดไว้ แต่เป็นคนขับแท็กซี่ ที่ลีลาท่าทางการต่อรองราคาไม่ธรรมดา ผมเจอแท็กซี่ชื่อเอ็ดดี้ที่โรงแรมแถบนูซาดูอา (เขตที่รัฐบาลอินโดนีเซียถมที่สร้างไว้เป็นพื้นที่ใหม่) ด้วยความที่เพิ่งเดินทางไปอินโดนีเซียครั้งแรก ผมก็เลยไม่ค่อยมั่นใจนักว่าสนนราคาค่าเดินทางจะถูกแพงแค่ไหน การต่อรองราคาจึงเกิดขึ้นอย่างสนุกปาก ผม: จากนูซาดูอาไปคูตะแพงไหมครับ? (ไปครั้งแรก ใกล้ไกลแค่ไหนก็ยังไม่รู้) เอ็ดดี้: ไม่แพงๆ ผม: ไม่แพงนี่เท่าไหร่ครับ ถ้าแพงมากผมจะลงแล้วเดินต่อ ทันใดนั้น เอ็ดดี้ก็ยื่นข้อเสนอที่ยากจะปฏิเสธมาให้ผม เอ็ดดี้: ไม่เกิน45,000รูเปียห์แน่นอน (ราวๆ150บาท) ถ้ามิเตอร์วิ่งไปเกินนี้ คุณก็จ่ายผมแค่45,000พอ อืม ถือเป็นข้อเสนอที่ไม่ธรรมดา เปลี่ยนใจผมได้ชะงัก … Read More

[ที่เห็นและเป็นอยู่] บาหลีที่เป็นอยู่: ตอนที่1 Bali Media Forum

17/12/2012 |

ที่เห็นและเป็นอยู่ บาหลีที่เป็นอยู่: ตอนที่1 Bali Media Forum  นภพัฒน์จักษ์ อัตตนนท์ อินเตอร์เน็ททำให้คนจากแต่ละมุมโลก ขยับอยู่ใกล้กันมากขึ้น  แต่ครั้นด้วยความที่ต่างคนต่างขยับเข้าใกล้กันมากขึ้นนี่กระมัง จึงทำให้หลายครั้งเราไม่รู้ว่าจะเลือกฟัง เลือกเชื่อ จากใคร ผ่านโลกออนไลน์ การได้พบปะพบเจอ ในชีวิตจริงจึงยังมีคุณค่าในตัวมันอยู่ เวทีสื่อที่บาหลี (Bali Media Forum) เป็นเวทีที่จัดคู่กับเวทีประชาธิปไตยที่บาหลี (Bali Democracy Forum)  โดยครั้งนี้ได้จัดเป็นครั้งที่4 และเป็นครั้งแรกที่ผมได้เข้าร่วม ผ่านคำเชิญชวนจากพี่ป๋อง–ชวรงค์ ลิมป์ปัทมปาณี ประธานสมาพันธ์นักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย โดยนอกจากผมและพี่ป๋องแล้ว ยังมีคุณเฉลิมชัย ยอดมาลัย รองเลขาธิการสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติเข้าร่วมด้วย จากประเทศไทย3คน เดินทางไปพบปะเจอะเจอกับนักข่าวนักกิจกรรมด้านสื่อมวลชนกว่า50คนที่เกาะบาหลี อินโดนีเซีย เป็นเวทีพูดคุยที่เมื่อดูรายละเอียดการเดินทางที่ส่งมาถึงผมแล้ว … Read More

[ที่เห็นและเป็นอยู่] บันทึกสมุยไฟดับ

17/12/2012 |

ที่เห็นและเป็นอยู่ (10 ธันวาคม 2555) บันทึกสมุยไฟดับ นภพัฒน์จักษ์ อัตตนนท์ ถ้าดูจากตัวเลขนักท่องเที่ยวตามตารางที่ให้ไว้ ก็จะพอรู้สาเหตุว่าทำไมเกาะสมุยถึงได้ไฟดับ  จำนวนนักท่องเที่ยวที่มากขึ้นทุกปี ทำให้อัตราการใช้ไฟฟ้าก็มากขึ้นตาม ทั้งๆที่เกาะสมุยเองยังไม่มีสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานไว้รองรับในทุกด้าน เป็นปัญหาที่ดันมาปะทุในช่วงต้นเดือนธันวาคมปีนี้ 3วันเต็มๆที่เกาะสมุยอยู่ท่ามกลางความมืด คนกลุ่มที่น่าเห็นใจที่สุด หาใช่นักท่องเที่ยว แต่เป็นชาวบ้านคนเกาะสมุย  เพราะบ้านของคนกลุ่มนี้ไม่มีเครื่องปั่นไฟเหมือนโรงแรมใหญ่ๆ การใช้ชีวิตท่ามกลางความมืดกลางเกาะ แม้คนรุ่นพ่อรุ่นแม่จะเคยผ่านมาก่อนที่สมุยจะกลายเป็นเมืองท่องเที่ยวเต็มตัว แต่พอได้มีไฟฟ้าใช้แล้วก็คุ้นชิน พอไฟดับนานๆขนาด3วันเต็มต้องปรับตัวกันยกใหญ่ ส่วนนักท่องเที่ยว ยิ่งพวกที่นอนโรงแรม4-5ดาวนี่ไม่ต้องพูดถึง มีเครื่องปั่นไฟให้พลังงาน ไฟตัดไปบ้างวันละ3-4ชั่วโมง นักท่องเที่ยวหลายคนก็มองเป็นเรื่องดี เพราะฝรั่งส่วนมากมาสมุยเพื่อได้สัมผัสกับธรรมชาติ พอไฟดับก็ได้อยู่ท่ามกลางแสงดาวพราวฟ้า ได้บรรยากาศไปอีกแบบ อันนี้ถ้าใครคิดแบบนี้ได้ก็สบายใจไป ไม่ต้องมีทุกข์ ลำบากก็ส่วนนักท่องเที่ยวทุนต่ำ หรือหลายคนทุนไม่ต่ำหรอก แต่ชอบเที่ยวแบบทุนต่ำ พวกนอนโรงแรม3ดาวลงมา พวกห้องราคาคืนละไม่ถึงพันบาท โรงแรมพวกนี้ไม่มีเงินไปสู้ราคาน้ำมันมันปั่นไฟให้ใช้ครับ นั่นคือปัจจัยหลักที่หลายๆโรงแรมจำต้องปิดรับแขกไป … Read More

[ที่เห็นและเป็นอยู่] จุ๋ม โตสว่าง – ชีวิตที่คุ้มคลั่ง

17/12/2012 |

ที่เห็นและเป็นอยู่ ชีวิตที่คุ้มคลั่ง (22 ตุลาคม 2555) นภพัฒน์จักษ์ อัตตนนท์ อย่าตัดสินหนังสือจากปกของมัน งานสัปดาห์หนังสือ ผมพลิกเจอ “คุ้มคลั่ง in Paris”  หนังสือของจุ๋ม–อรสา โตสว่าง ผู้ที่ไม่เคยเขียนหนังสือ ไม่เคยกระทั่งเขียนบทความลงนิตยสารใดใดมาก่อน  กลายเป็นเจ้าของหนังสือ ทั้งๆที่ไม่ใช่นักเขียน แต่ละเช้าพี่จุ๋มจะเลือกชุดแต่งตัวตามใจประสงค์ บ้างก็มัดผมจุก วันฮัลโลวีนก็ใส่ชุดผี เดินเข้ามาในที่ทำงาน ในฐานะผู้บริหารระดับกลาง ทำงานสั่งการลูกน้อง พี่จุ๋มเป็นคนออฟฟิซ ใช้ชีวิตอยู่ในป่าคอนกรีตกรุงเทพมหานคร โดยที่ก่อนหน้านี้ สำเร็จการศึกษาปริญญาโทจากที่สหรัฐอเมริกา เติบโตมาที่จังหวัดภูเก็ต ซึ่งการเป็นส่วนผสมของตัวพี่จุ๋มในทุกวันนี้ ที่เจ้าตัวให้นิยามว่า “แปลก” “จากคนที่เป็นพ่อ ตั้งแต่เล็กๆแล้ว ผมว่าลูกผมเป็นเด็กแปลก” เป็นคำอธิบายพี่จุ๋มในหน้าหนึ่งของหนังสือ “คุ้มคลั่ง in … Read More

[ที่เห็นและเป็นอยู่] ไทยคู่ฟ้า – ละครการเมือง เปิดเกมรุกด้วยรอยยิ้ม

17/12/2012 |

ที่เห็นและเป็นอยู่ ไทยคู่ฟ้า – ละครการเมือง เปิดเกมรุกด้วยรอยยิ้ม นภพัฒน์จักษ์ อัตตนนท์ “สินค้าเกษตรราคาตกต่ำ ชาวนาชาวไร่เขาก็ลำบากกันไปหมด” “ชาวไร่! ชาวไร่เขารวยออกจะตาย!” “รวย? ไร่ไหนคะเนี่ย?” “ไร่ส้มไง….” นี่คือส่วนหนึ่งของบทละครรอมคอม (โรแมนติก-คอเมดี้ ตลกคละคลุ้งเสียงหัวเราะ) ไทยคู่ฟ้า ที่กำลังจ่อคิวออกอากาศทางช่องบลูสกาย เป็นอาวุธใหม่ของทางสถานีที่จะออกอากาศช่วงปลายปีนี้ ไทยคู่ฟ้า ผุดขึ้นจากความคิดที่ว่ารายการต่างๆบนช่องบลูสกายมีครบรส ทั้งข่าว ทั้งวิพากษ์การเมือง รวมถึงเกมโชว์ก็มีแล้ว ทีมงานจึงเข้าไปเสนอกับคุณเถกิง สมทรัพย์ ผู้อำนวยการสถานีบลูสกาย ว่าควรมีละครมาเป็นจิ๊กซอว์อีกชิ้น ที่ช่วยทำให้สถานีการเมืองแห่งนี้เติมเต็มได้ แรกสุดทีมงานเสนอให้เป็นละครสั้นๆ1นาที โดยที่ยังไม่กำหนดว่าเป็นละครแนวไหน แต่ผอ.เถกิงขอไปว่าให้เป็นละครการเมืองได้ไหม ซึ่งทีมงานที่เป็นคอการเมืองอยู่แล้วก็ตอบรับอย่างไม่ยากเย็น  โปรเจ็ครอมคอมการเมือง “ไทยคู่ฟ้า” จึงได้เริ่มต้นขึ้น ด้วยงบที่จำกัดและละครการเมืองยังมีเงื่อนไขทางสังคมอยู่เยอะ ทำให้ทีมงานต้องเฟ้นหานักแสดงผ่านการคัดเลือก … Read More

[ที่เห็นและเป็นอยู่] โจน จันได – ชีวิตที่งดงาม

17/12/2012 |

ที่เห็นและเป็นอยู่ โจน จันได – ชีวิตที่งดงาม นภพัฒน์จักษ์ อัตตนนท์ “มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตประเภทเดียว ที่เมื่อยามเจ็บไข้ ก็ยังต้องไปขอคนอื่นเขาหยุดงาน” เป็นข้อคิดแรกที่ผมได้รักจากพี่โจนจันได โจน จันได ใช้ชีวิตอยู่ที่อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ เขาปลูกบ้านด้วยดินเหนียวพักพิงอาศัยมานานสิบปีเต็ม โจน จันได แต่งงานกับภรรยาชาวต่างชาติ บ้านดินของเขาไม่มีโทรทัศน์ ไม่มีเงินเก็บไม่มีทรัพย์สมบัติใดใดของครอบครัว  มีแค่เงินกองกลางที่ใช้ร่วมกันกับคนในชุมชน  ชุมชนที่ทุกคนอาศัยอยู่ในบ้านดิน ทุกคนหาหาดื่มหากิน จากผลผลิตที่ตนเองเพาะปลูก เป็นชีวิตที่ห่างไกลจากแสงสี จากป่าคอนกรีต  เป็นชีวิตที่ โจน จันได เลือกและกำหนดเอง โจน จันได เป็นคนอีสาน เกิดที่จ.ยโสธร เคยใช้ชีวิตในกรุงเทพมหานคร7ปีเต็ม ด้วยวุฒิการศึกษาและข้อบังคับทางค่านิยมในสังคมเมือง พี่โจนทำงานเป็นทั้งรปภ. พนักงานทำความสะอาด … Read More